In een terugblik op 2013 kan dit fantastische vlinderproject natuurlijk niet ontbreken. Na onze ontmoeting met een gigantische libelle in de tuin kwamen we op de site van de Vlinderstichting uit bij het determineren. Daar lazen we over Koolwitjes in de klas en het leek ons heel interessant om zelf te gaan kweken. Aanvankelijk dacht ik nog dat Thibo en Bence er misschien nog wat te jong voor waren, je moet tenslotte heel voorzichtig zijn met de diertjes. Maar toen ik ze op Facebook de foto's liet zien van de zoon van een bevriende thuisonderwijzeres waren ze niet meer te houden. Er moesten hier ook vlinders komen! Dus ging ik op Marktplaats op zoek naar een geschikte bak en slaagde voor een goedkoop aquarium. Bij de bouwmarkt kochten we een meter horgaas, waar Papa met wat latjes een ademend deksel van knutselde. En ik bestelde het koolwitjes pakket. Het bevatte zowel rupsen als poppen en eitjes, zodat we in zeer korte tijd al de volledige levenscyclus konden meemaken. Al met al duurde het meer dan een maand voor ook de eitjes in vlinders waren veranderd. In die tijd hebben we ons verbaasd over hoe enorm hard de rupsen groeien en hoeveel ze eten (en poepen). En zijn geschrokken als de poppen ineens met hun staart begonnen te wiebelen bij aanraking. Verschillende malen hebben we de rupsen zien vervellen en verpoppen en ook zijn we bij de geboorte van een aantal van de vlinders geweest. (Een filmpje van een bij ons thuis uit de pop gekomen klein koolwitje zal ik nog in een apart blogje plaatsen.) Omdat onze bak te klein was om vlinders te houden hebben we de uitgekomen koolwitjes steeds vrijgelaten in de tuin. Dit was een taakje waar Thibo zich heel zorgzaam en zorgvuldig van kweet, voorzichtig om de vleugeltjes niet te beschadigen haalde hij ze zachtjes uit de kweekbak en bracht ze dan op zijn handen naar buiten. Beide jongens hielpen dagelijks om de bak te schonen van de uitwerpselen van de rupsen en er verse koolbladeren in te leggen. Later toen de koolzaadjes waren uitgekomen tot kleine zaailingen gaven ze deze elke dag een beetje water. En daarnaast bekeken we filmpjes over rupsen en vlinders, lazen er boeken over uit de bibliotheek of speelden zelf rupsje en vlindertje met de verkleedvleugeltjes. Ook nu hebben de jongens het nog vaak over de vlinders. Ik stelde voor om dit jaar dan wandelende takken te kweken of lieveheersbeestjes. Ze kozen voor wandelende takken, maar eerst moest ik beloven dat we toch óók vlindertjes zullen grootbrengen. Grote gekleurde moeten het zijn, dit keer. Dus wederom: Wordt vervolgd...
Vlinders kweken
